Foto is gemaakt door Michently Siliee.
De kracht van de gemeenschap
Gemeenschapskracht begint niet bij systemen of vaststaande structuren, maar het begint bij mensen. Bij de bereidheid om naar elkaar te luisteren en naar elkaar om te kijken. Vanuit mijn Molukse cultuur heb ik meegekregen, dat je blijft omzien naar elkaar en door verbondenheid met elkaar meeleeft.
In een tijd waarin individualisering vaak de boventoon voert, is het juist die verbondenheid die ons vooruit helpt. Niet als nostalgisch ideaal, maar als levende praktijk. Ook in Culemborg is die gemeenschapskracht terug te vinden. Zo ben ik op werkbezoek geweest bij ‘Buurtgezinnen in Culemborg’. Deze organisatie verbindt gezinnen die steun kunnen gebruiken aan steungezinnen uit de buurt. Op deze manier kunnen kinderen rustig en in een stabielere omgeving opgroeien. Wat mij opviel is de hoeveelheid steungezinnen, die klaarstaan om een ander gezin te helpen. Die gemeenschapskracht, het omzien naar elkaar, is uiteindelijk wat ons als Culemborgers bindt. Als kandidaat-raadslid voor D66 Culemborg wil ik mij hiervoor inzetten. Door vroegtijdig te investeren in ontmoeting, ondersteuning en verbinding in de wijk. Zo kunnen we voorkomen dat problemen erger worden en beperken we de druk op de zorg.
Die gemeenschapskracht ziet niet alleen toe op preventie en zorg. Maar het ziet ook toe op ruimte geven aan initiatieven, die buurtontmoetingen tussen mensen bevorderen. Plekken waar mensen elkaar kunnen treffen en indien nodig helpen.
Gemeenschapskracht vraagt moed. De moed om bruggen te bouwen waar anderen muren optrekken. De moed om verschillen niet te vrezen, maar te zien als verrijking. En de moed om verantwoordelijkheid te nemen voor de huidige generaties én de generaties na ons. Laten we samen die verantwoordelijkheid nemen. En ja, deze idealen worden begrensd door het realisme. Je kunt de wereld niet in je eentje veranderen, maar je kunt er wél mee beginnen.