Het kan anders!
In Culemborg leven meer dieren dan mensen. Toch hoor je ze zelden terug in het debat. In plannen voor woningen, wegen of bedrijventerreinen tellen vierkante meters, parkeerplaatsen en rendement. Maar wie spreekt er voor de merel, de egel, de geit in de stal?
De afgelopen jaren heb ik in de gemeenteraad hoe besluiten stap voor stap onze leefomgeving vormen. Soms klein, soms groot. Een boom die verdwijnt. Een groenstrook die wordt bebouwd. Een vergunning die net binnen de regels past. Het zijn keuzes die samen bepalen hoe onze stad eruitziet. En vooral: voor wie.
We leven in een tijd van klimaatverandering en verlies van biodiversiteit. Dat is geen abstract verhaal van ver weg. Het gaat over hete zomers in versteende wijken, over soorten planten en dieren die verdwijnen, over landbouw die vastloopt, over jongeren die geen betaalbare woning kunnen vinden. Doorgaan zoals we altijd deden is geen neutrale optie. Het is óók een keuze. Nu bezuinigen op duurzaamheid en vergroening staat wat mij betreft gelijk aan nalatigheid.
Daarom is lef nodig! Lef om welzijn boven winst te zetten. Lef om wonen als basisrecht te behandelen. Lef om bomen oud te laten worden en dieren structureel mee te wegen in elk besluit. Lef om te erkennen dat echte rechtvaardigheid niet alleen over mensen gaat, maar ook over de wereld die we delen.
Het verkiezingsprogramma van de Partij voor de Dieren kiest daarvoor. Niet met mooie woorden alleen, maar met concrete voorstellen voor een gifvrije stad, sterke natuur, eerlijke kansen en een gemeente die verantwoordelijkheid neemt voor de toekomstige generatie.
Ik geef het donkergroene stokje straks met vertrouwen door. Omdat ik zie dat steeds meer mensen voelen: het kan anders, en daar ook zelf naar handelen. Samen maken we Culemborg eerlijker, groener en moediger.
En daar kiezen wij voor. Natuurlijk!