Monica Wichgers (Culemborg van Nu): ‘Realisme is de basis voor vertrouwen in de politiek’
Nieuws Gemeenteraadsverkiezingen Culemborg 2026Culemborg - In een verkiezingscampagne waarin partijen elkaar overbieden met plannen en ambities, kiest wethouder en lijsttrekker Monica Wichgers van Culemborg van Nu nadrukkelijk voor een andere koers. Geen grootse beloftes, geen luchtfietserij, maar een politiek die volgens haar geworteld is in nuchterheid, haalbaarheid en eerlijkheid.
“Je bestuurt een stad zoals je je huishouden runt” zegt ze. “Met een huishoudboekje dat klopt. Iedere euro kun je maar één keer uitgeven.”
‘Realisme een fundament’
Voor Wichgers is realisme geen beperking, maar een fundament. Het verkiezingsprogramma van Culemborg van Nu is daarom geen opsomming van wensen, maar een kader om keuzes te maken. “We willen niet doen alsof alles kan. We kijken naar wat belangrijk is, wat we horen in de wijken, wat we zelf zien gebeuren. Dat is eerlijker dan mensen dingen beloven waarvan je vooraf weet dat ze niet haalbaar zijn.”
Die nuchtere houding is ook zichtbaar in de kandidatenlijst. “Het zijn allemaal mensen die hun sporen in de stad hebben verdiend. Bekende gezichten die actief zijn in hun wijk, bij verenigingen, bij clubs. Mensen die weten wat er leeft.”
Een ambitieus college – ‘en 95% gerealiseerd’
Toen het huidige collegeprogramma werd gepresenteerd, werd het door sommigen “te ambitieus” genoemd. Toch kijkt Wichgers met trots terug. “We hebben 95% gerealiseerd. Dat is echt heel veel, zeker als je bedenkt dat we al snel te maken kregen met een fors gat in het gemeentefonds.”
‘Bezuinigen was noodzakelijk’
Bezuinigen was noodzakelijk, maar volgens haar bleef het college dicht bij zijn principes. “Ook dan blijft realisme belangrijk. We hebben het maximale gedaan met het geld dat we hadden.” Ze spreekt met waardering over haar collega-wethouder financiën: “Misha Peters is echt een enorm goede wethouder financiën.”
‘Ik wil m’n karwei afmaken’
De combinatie van wethouderschap en lijsttrekkerschap roept soms vragen op, maar Wichgers blijft nuchter. “Het moet niet om mij gaan. Ik wil graag mijn karwei afmaken—zeker het Stationskwartier heeft nog een paar jaar nodig voordat de schop de grond in kan. Maar als iemand anders het beter kan, moet vooral iemand anders het doen.”
Toch ziet ze het belang van continuïteit. “Stabiel bestuur vertaalt zich in een gezond huishoudboekje. En daar is de stad bij gebaat.”
Stationskwartier: een cruciale opgave
Het Stationskwartier is volgens Wichgers een van de grootste projecten van de komende twintig jaar. “We gaan daar 25% van onze woningvoorraad toevoegen. Dat is ultiem belangrijk voor de stad.” Ze begrijpt dat inwoners ongeduldig zijn. “Mensen zeggen: we zien nog niets. En andere partijen roepen: wij zetten morgen de schop in de grond. Maar dat is gewoon niet waar. Voordat je kunt bouwen, moet je plannen maken, procedures doorlopen, afspraken vastleggen. Anders gaat er nergens in Nederland een schop de grond in.”
Voor haar is het project meer dan woningbouw. “We denken niet alleen na over een stedenbouwkundig plan, maar ook over een sociaal plan. Het moet een wijk worden waar mensen prettig samenleven. Parijsch is een mooi voorbeeld van hoe dat kan.”
Aanpak De Hockesingel
Een dossier dat Wichgers al jaren bezighoudt, is de Hockesingel. “Het is een rommelig punt, een doorn in het oog van velen. Ik wil daar echt iets aan doen. Ik ben ervan overtuigd dat we in de komende periode die bouwval kunnen laten verdwijnen.”
‘Verkeerafwikkeling kan logischer’
De verkeersafwikkeling in de stad kan volgens haar veel logischer. “De rotonde is te klein, de bocht in de Weidsteeg is raar. Nu rijdt verkeer rechtdoor over de Stationssingel onder het poortje door. Dat is niet logisch. Als we de Hockesingel aanpakken, kunnen we verkeer beter richting de N320 sturen. Dat geeft rust in de woonstraten.”
Na de herinrichting blijft er een stuk grond over. “Daar moeten we met elkaar goed over nadenken.” De ovonde komt volgens haar vanzelf in het verlengde van het Stationskwartier. “Maar eerst de Hockesingel. Dat is echt nodig.”
Kansen buiten grote projecten
Wichgers ziet ook kansen buiten de grote projecten. “Je hoort mensen zeggen: alles gaat naar West. Wanneer is Oost aan de beurt? Daar ben ik het wel een beetje mee eens.” Het project Voorkoop kan volgens haar een belangrijke impuls geven aan de wijk. “Oost verdient aandacht.”
Tegen onrealistische beloftes
Wat Wichgers het meest stoort in de verkiezingsstrijd, zijn de onrealistische plannen van andere partijen. “Ik heb alle verkiezingsprogramma’s doorgerekend. Sommige kosten zeven miljoen per jaar. Dat kunnen we gewoon niet betalen. Dan moet je eerlijk zijn.”
Vertrouwen in de politiek
Volgens haar schaadt dat soort retoriek het vertrouwen in de politiek. “Door luchtfietserij raken mensen teleurgesteld. Dat vind ik kwalijk en polariserend. We hebben hier een samenleving. We moeten zorgen dat we een fijne stad hebben. Dan horen onrealistische uitspraken er niet bij.” Culemborg van Nu kiest daarom voor een andere koers.
“Misschien is het niet zo sexy, maar het is wel oprechte, realistische politiek. We doen wat we zeggen en we zeggen wat we doen. En we luisteren naar de stad. Dat is keihard nodig.”