Culemborgse jongeren verwoorden gevoelens in prachtige gedichten, voorgelezen tijdens raadsvergadering
NieuwsCULEMBORG • Vijf jongeren mochten donderdag bij het begin van de raadsvergadering een zelf geschreven gedicht voordragen. Ze maken delen uit van het uit negen leden tellende Jong Stadsdichter Collectief.
Het Collectief is een initiatief van Marinda Pieron, in 2023 stadsdichter was van Culemborg. Aan het begin van het jaar heeft ze dichtlessen (WoordKunst workshops) gegeven bij diverse schoolklassen in Culemborg.
Zelf aan de slag
Tijdens de lessen gingen de leerlingen ook zelf aan de slag. Het leverde prachtige gedichten op, in totaal zo’n 150. Marinda heeft ze allemaal gelezen en een compilatie gemaakt, met als titel ‘Als mijn hoofd een stad was.’ (zie kader).
Uiteindelijk hebben negen jongeren zich aangemeld: Anouck, Laura, Jonas, Marlieke, Eva, Suze, Cara en Anastasiia.
Een overvol hoofd
Eén van de gedichten had als titel ‘Een overvol hoofd’. Ook spraken de jongeren in hun gedichten over onzekerheden over zichzelf en twijfels over de toekomst. Het korte en krachtige gedicht van Suze gaat over groei. “Het staat zo mooi symbool voor de groei die ik zie bij de jongeren die deelnemen. Ze durven hun stem te laten horen en hun ruimte in te nemen.”
JSC al volop actief
Het JSC heeft o.a. al meegewerkt aan Poëzie (buiten) in het Perenlaantje, de 4/5 mei-viering, de campagne ‘eenzaamheid’ vanuit Elk Welzijn, het evenement Hoop naar de Toekomst. Ook zal het JSC een rol hebben in de opening van de Toffeldagen en bij de Kunstroute. Ook maken ze een gedicht over de Nieuwstad in opdracht van het Fotoclub Lek en Licht.
HoofdStad
Als mijn hoofd een stad was
dan sliep de stad niet
Is het overbevolkt tot aan de nok
dan zijn de bibliotheken druk bezocht
Altijd stemmen om en in mij heen
Iedereen is
druk voel ik ook op mijn schouders
niet alleen van het leven maar ook van mijn ouders
Als mijn hoofd een stad was
sprak iedereen verhalen
Midden in het centrum
een grote kluis voor al mijn woede
die houd ik angstvallig op slot
maar wat als de boosheid mij opslokt
of het slot uit zijn slof schiet
De binnenpoort strak gesloten
tot hij openging; de verhalen zouden stromen
De rivier zou overstromen
van toekomst en dromen
die ik soms, net als de weg, kwijt lijk te zijn
Straten vol spiegels
die niet mij maar mijn onzekerheden laten, zien.
Waarom moet het toch altijd perfect, altijd een 10.
Probeer me te concentreren
omdat de meester dat zegt
maar het lukt me niet
niet écht
Alleen in de allerhoogste toren in de stad
heb ik overzicht.
Niemand die mij mist.
Zouden het die mensen zijn
die zich voelen net als mij
die niemand anders ziet
Als mijn hoofd een stad was
Was er altijd wel een lichtje
In mijn brein en in mijn hart
die de wacht houdt
in onze stad
Marinda Pieron, een compilatie van de gedichten die leerlingen schreven in de WoordKunst workshops in de klas.
In mijn hoofd
In mijn hoofd
Woont een wereld
Waar bloemen schijnen en de zon groeit
In deze wereld heeft iedereen hoop
ook jij
In deze wereld mag je vrij.
Zijn en vrij kiezen
voor een God
voor vlinders
In deze wereld
en in een heel klein stukje in mij
is het altijd rustig
Vredig.
Deze wereld in mijn hoofd
is bijzonder
Het ruikt naar geluk
Er is altijd de zee
Iedere dag is speciaal
Iedereen leeft daar zijn verhaal
Ik bezoek deze wereld
en leef deze dag
in mijn hoofd
iedere dag
voor ik slapen ga
voor mijn hoofd
eindelijk rusten
mag
Dit zijn mijn dromen
ik hoop dat ze gedragen worden door de stad
en hier
en daar
uitkomen
Marinda Pieron, vertaling van het gedicht van de Oekraïense Anastasiia Tkachuk.
Bloesem Bloei
Een bloesem is het teken van groei.
Net als bloesems groeien mensen ook.
Ze hebben dat meestal niet door maar dat doen ze wel, van binnen.
Koester jezelf dan bloei je als een bloesem.
Suze, Jong Stadsdichter Collectief 2024