[Lezersfoto] Reuzenwindmolens bij woonwijk
Logo culemborgsecourant.nl


<p>Virtual reality met de reuzenmolens vanaf de Kees van Lintstraat</p>

Virtual reality met de reuzenmolens vanaf de Kees van Lintstraat

(Foto: Jaap Borggreve)
Lezersfoto

Reuzenwindmolens bij woonwijk

  Ingezonden

Onbegrijpelijk dat effecten grote windmolens niet zijn onderzocht.

Culemborg - Als je iets veel groter maakt moet je het opnieuw testen, alsof het nieuw is. Of het nu gaat om een trein, auto, brug of gebouw, je krijgt andere effecten en die moeten onderzocht worden. Dat zoiets kennelijk niet geldt voor een windmolen, is onbegrijpelijk. Je kunt niet zomaar zes windmolens van 270 meter hoogte neerzetten en stellen dat ze dezelfde eigenschappen hebben als de kleintjes die er nu staan.

Ik heb in mijn werkzame leven ervaring opgedaan met het fenomeen dat je dingen in het klein met succes kunt doen, maar dat die in het groot problemen opleveren die je niet in het klein kunt vinden. Neem een Fiat Panda. Die is 3,6l x 1,6b x 1,5h meter en past in een doos van 8,6 kubieke meter. Maak hem twee keer zo groot in alle richtingen, dan wordt hij 7,2 x 3,2 x 3 meter en heb je een doos van 69 m3 nodig. Die superPanda is een totaal ander beest, een kleine tank als hij niet spontaan in elkaar zakt door zijn eigen gewicht. Komt nooit door de keuring van de RDW. Hij is dan ook niet 2x zo groot, hij is 2 x 2 x 2 = 8 keer zo groot.

Ruim twee keer groter in alle richtingen

Dan de windmolens, zoals er drie in Culemborg staan. Ashoogte 80 meter, wieklengte 40, tiphoogte dus 120 meter. Maak hem ruim twee keer groter zoals het plan is (ashoogte 180, wiek 90 meter), maak de mast overeenkomstig sterker en je hebt totaal een ander apparaat. Maar dit beest van 270 m hoogte zou wél passen in de oude regels die voor die van 120m gelden. De fabrikant zegt dat hij voldoet aan dezelfde eisen en dus zou hij aan de bestaande regels moeten voldoen. Maar dat kán die windmolen helemaal niet, net zomin als die superPanda.

Omwonenden als proefkonijn

Het is inmiddels twee keer geprobeerd, beide keren met slechte resultaten. De eerste keer in de Hoeksche Waard bij windpark Het Spui, operationeel sinds juni 2019. Daar staan vijf windmolens van elk 4,2 MW (MegaWatt), ashoogte 135 en tiphoogte 198 meter. De molens voldoen aan alle bekende regeltjes. Inmiddels moesten er bewoners bij Het Spui verhuizen om het ondraaglijke lawaai te ontvluchten, lopen er rechtszaken en heeft het onderwerp de media ruimschoots gehaald.

De tweede keer is in Meeden bij de N33 in Groningen. Dat windpark haalde jarenlang de kranten en de rechtszalen, nog voor het werd gebouwd, als gevolg van de vele en fanatieke protesten. Ook daar voldoen de windmolens aan alle regeltjes, maar ook daar zijn vele klachten over het lawaai. En over rode lampen. Er is een meting uitgevoerd waarbij ultra laag geluid werd gemeten. Terugkijkend kun je stellen dat in beide gevallen de omwonenden als proefkonijn fungeerden. Conclusie: de regeltjes beschrijven de realiteit niet.

Ongebruikte energie

Een windmolen haalt maximaal 50% van de energie die langs de wieken stroomt eruit als elektrische energie, stel dat op 4 MegaWatt. Mooi, maar die andere 50%, de niet gewonnen energie, ook 4 MegaWatt, komt achter die windmolen terecht. In de vorm van lawaai, turbulenties (is ook een soort lawaai), omlaag gerichte luchtstromingen met snelweggeluid, mist en regen, warmte, opdwarrelend stof, neerdalend saharazand en, in woonwijken, super ingewikkelde stromings- en geluidspatronen die nog nooit iemand heeft onderzocht. Nog los van de vogeltjes die moeite hebben bij al die ellende in de lucht te blijven en dus maar gaan verhuizen. 4 MegaWatt is een hoop energie, een gewone Panda motor is ruwweg 50 kiloWatt, dus 80 Panda-motortjes. Voor 3 kleinere windmolens valt dat misschien nog wel mee, maar voor 6 reuzenwindmolens helemaal niet.

Het is echt niets bijzonders. Als je een willekeurige machine veel groter maakt krijg je altijd met andere factoren te maken. Size matters.

Bastoon kruipt over de grond

Terug naar die windmolens en zonder de pretentie volledig te zijn: omdat alles groter en zwaarder is produceren grotere molens lagere tonen als ze trillen, net zoals een langere of dikkere vioolsnaar lagere tonen produceert. En dat is hier onder andere ultra laag geluid. De wieken zijn zwaarder en draaien langzamer, die produceren dus ook een lagere toon. Die lagere tonen hebben andere eigenschappen. Een hoge toon wordt snel gedempt door de lucht, een lage bastoon draagt heel erg ver, tot wel 10 kilometer. Dat effect is waarneembaar als je naar een muziekfestival gaat. Je hoort van verre al de bassen dreunen, lang voordat je de hogere tonen hoort. De bastonen kruipen als het ware over de grond en kronkelen om de gebouwen heen en je kunt moeilijk horen waar ze precies vandaan komen. Met dat (ultra) lage geluid hebben omwonenden van de twee genoemde windparken inmiddels kennis gemaakt. Het effect is beangstigend, als je die verhalen hoort.

Het merkwaardige: volgens de regels van de windmolenbouwers, het Activiteitenbesluit, bestaat er helemaal geen ultra laag geluid, ze hoeven er dus ook geen rekening mee te houden. De windmolenfabrikanten bouwen enorme Panda’s met wieken van 90 meter lang en beweren dat die gewoon op het fietspad kunnen rijden zonder overlast te veroorzaken. Inmiddels bewezen onwaar.

Lees het rapport van het Democratisch Energie Initiatief (www.deinl.nl) en u weet beter.

Jaap Borggreve

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden