‘Blij als we weer leuke dingen mogen doen’
Logo culemborgsecourant.nl

‘Blij als we weer leuke dingen mogen doen’

  Ingezonden

Mijn naam is Zonne Wateler en ik ben 15 jaar. Ik zit op Lek en Linge in Culemborg in 4 VWO. Ik heb een stukje geschreven over corona en heb dat gedeeld met de school. Veel mensen konden zich erin terug zien en vonden het een heel mooi stukje. Dit is het stuk:

Culemborg - “Toen ik vandaag naar school ging voor het eerst in 5 weken, realiseerde ik me hoeveel ik het “normale” leven mis. Ik mis het sociale leven, m’n vriendinnen zien, kletsen en knuffelen met mensen. Ik mis op uitstapjes gaan, naar de stad of naar een pretpark. En ik dacht dat ik het nooit zou zeggen, maar ik mis school. Ik mis de fysieke lessen, het zien van docenten en de pauzes met je vriendinnen. Ik mis het binnen komen in de les en het eerste wat je te horen krijgt is: “en français!” of “telefoon in de telefoontas”. Ik mis de tussenuren waarbij ik altijd langs alle lokalen liep, kijkend of er leuke docenten in zaten en dan zwaaien. Ik mis de regelmaat van het opstaan, naar school, huiswerk maken, eten en slapen. En ik mis de creatieve vakken en gym. Die horen een tussendoor dingetjes te zijn, iets om even van de “huiswerklessen” af te zijn, even te ontspannen. Maar nu is er geen verschil. Ik zit nog steeds aan m’n bureau achter m’n laptop, net zoals bij alle andere lessen. Ik maak opdrachten en lever die in. Er zijn geen spelletjes meer te spelen of kunstwerken te maken. De dingen die je normaal altijd deed zijn opeens van je weggenomen. Ik merk dat ik me begin te vervelen, dat ik geen inspiratie of motivatie meer heb om dingen te doen. Ik merk dat ik begin achter te lopen en dat ik er wat aan moet doen. Maar dat doen zit er niet in. Ik weet het niet. Ik heb gewoon geen zin. Ik hoorde vandaag een docent zeggen: “Waarom houden ze zich niet gewoon aan de regels? Waarom houden ze die 1,5 meter niet?”  Sommige mensen hebben elkaar 5 weken lang niet gezien, alleen maar thuis achter een laptop gezeten binnen en 0 sociale contacten gehad. Vind je het gek dat als we enigszins iets van sociale contacten krijgen, dat we ons er dan even niet mee bezig houden? Dat heet moe zijn en blij zijn dat je weer mensen ziet. En ik weet, iedereen heeft er mee te maken, iedereen is er moe van, en je moet je gewoon aan de regels houden, maar wij zijn ook tieners. Wij horen niet binnen te zitten en achter een computerscherm 24/7. Wij horen uit te gaan en af te spreken met vriendinnen. En geloof me, toen we voor het eerst te horen kreeg dat de scholen dicht gingen, was ik enorm blij. “YES” dacht ik. “Nu hoef ik niet meer elke dag om 6:15 op te staan”, “nu hoef ik niet meer in de pleurisweer naar school te fietsen”. Maar nu is het anders, ik zou blij zijn als we weer leuke dingen mogen doen. Dat we weer op vakantie kunnen en dat we weer feestjes kunnen vieren. Dat we geen 1,5 meter hoeven te houden en dat we gewoon handen kunnen schudden en knuffelen. Ik wens dat we gewoon weer even terug kunnen naar toen, hoe het toen was...”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden