<p>De Beusichemse rolstoelbasketbalster Carina de Rooij met haar 530 gram wegende gouden Olympische medaille. &quot;Het begint me nu een beetje te dagen.&quot;</p>

De Beusichemse rolstoelbasketbalster Carina de Rooij met haar 530 gram wegende gouden Olympische medaille. "Het begint me nu een beetje te dagen."

(Foto: Arno voor de Poorte)

Goud begint nu pas te wennen

  •   keer gelezen

BEUSICHEM • Het begint een beetje tot haar door te dingen. Ze heeft echt Olympisch goud om haar nek hangen. Rolstoelbasketbalster Carina de Rooij (41) uit Beusichem heeft met het Nederlands team tijdens de finale met het basketbalteam op de Paralympische Spelen in Tokyo goud veroverd. “Het begint me nu - na een maand - een beetje te dagen allemaal.”


De Beusichemse basketbalster blikt met de zelfkritiek die topsporters zo eigen is terug naar een succesvol verlopen toernooi in Tokyo. “We hebben een lastige voorbereiding gekend. En vrij weinig internationale wedstrijden kunnen spelen in de aanloop naar de Olympische Spelen. We hadden gelukkig wel de luxe dat we konden doortrainen met elkaar als rolstoelbasketbalteam.” 

Wedstrijden

Voor Carina met haar team afreisde naar Japan heeft ze een stage met wedstrijden tegen Duitsland en Spanje gehad. “Daarna waren we redelijk klaar voor de poulefase. De eerste wedstrijd wonnen we. Dat gaf vertrouwen. De tweede tegen China, waar we niks van wisten, hebben we ons te veel uit ons spel laten halen en die hebben we dus ook verloren.” Dit verlies zorgde voor een wake up call. Het duurde even voordat het team deze nederlaag te boven was, maar in de derde poulewedstrijd herpakte het Nederlands team zich. “Tegen Algerije hebben we ons kunnen herpakken,” blikt Carina daarop terug. “Zo hebben we lekker onze flow kunnen hervinden. Na een rustdag hebben we tegen Spanje de focus op onze beste spelelementen gelegd. Die pot wonnen we makkelijk.” Team Holland bereikte daarmee de tweede plaats in de poule. “We waren liever eerste geworden om de eventuele sterkste tegenstander te ontlopen.” De kwartfinale en de halve finale tegen respectievelijk Japen en Duitsland bleken relatief eenvoudige zeges op te leveren. “Tegen Duitsland hebben we al vaker een halve finale verloren, dus dat was onze angstgegner. Mentaal was het zwaar.” De ontlading daarna was al groot, maar Carina en haar team wilden meer. “China was onze tegenstander in de finale. Nu waren we beter voorbereid. We hebben goede afspraken gemaakt, ons daar veertig minuten aan gehouden en dat heeft ons uiteindelijk dat felbegeerde goud opgeleverd.” Mede daardoor belandde Nederland op de vijfde plaats op de medaillespiegel. “Dat was wereldnieuws en heel goed voor zo’n klein landje.” 

Werk

Basketballen is Carina’s werk. Ze is al sinds tien jaar professioneel rolstoelbasketbalster. “Ik ben fulltime topsportster. Ik leef voor mijn sport. Alles staat in het teken van topsport. Daarnaast houd ik een gezin met twee kinderen van acht en zestien draaiende.” Voor de eenenveertigjarige Beusichemse voelt het leven als topsportster in de spotlights nooit als of ze er iets voor moet laten. Ik heb nergens het gevoel over dat ik me moet opofferen of er offers voor moet brengen.” Ze heeft een doel, zoals ze dat heel helder stelt. “Dat houdt in dat ik wel eens afwezig ben bij familiebijeenkomsten. En ik let heel erg op mijn voeding. Er zijn wel eens evenement die ik aan me voorbij laat schieten. Deze zomer heb ik bijvoorbeeld niks met de kinderen kunnen doen. De quality time met de kids opofferen vond ik dan wel een lastige.” 

Besef

Carina verbaast zich er nog steeds over dat het zo lang duurt voordat het tot haar doordringt dat ze een golden girl is. “Ik besef het nu meer dan in het begin, maar het is soms nog vaag. Ik ben ook weer begonnen aan mijn ‘normale’ leven en ondertussen voelt het wel alsof ik écht iets heb bereikt.” Ze zou met een gerust hart kunnen stoppen. “Ik denk eigenlijk dat ik wel doorga tot de Spelen in Parijs in 2024. Ik zit in een leuk team met veel potentie. We hebben een mooie mix van jong en oud. Het is natuurlijk wel een voorwaarde dat ik blessure- en klachtenvrij blijf.” De topsportster leeft eerst naar het WK in Dubai toe. Dat vindt volgend jaar november plaats. “Dat is mijn volgende doel. Daarna zie ik weer verder.” Ze blijft in ieder geval in training. Haar fitness- en conditietrainingen werkt ze af bij Health Center in Culemborg. “Met het nationale team train ik op Papendal in Arnhem. Met mijn club train ik in Doorn bij Sunrise Medical Braves. Ik ben blij dat onze sport op steeds meer belangstelling van de de sportkijkers mag rekenen. Alle positieve aandacht doet onze sport uiteindelijk goed.” 

Arno voor de Poorte

Arno voor de Poorte
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten